CV'miz Büyürken Biz Küçülüyor Muyuz?
"Büyükler sayılara bayılır."
Küçük Prens'in bu cümlesini ilk okuduğumda, çocuklara ait masum bir gözlem gibi gelmişti.
Yıllar sonra iş hayatının içinde çalışırken fark ettim ki, aslında bu cümle modern çalışma hayatını da anlatıyor. Bir insanı tanımadan önce LinkedIn profiline bakıyoruz.
Hangi şirkette çalışıyor?
Kaç kişilik bir ekip yönetiyor?
Kaç yıllık deneyimi var?
Kaç sertifikası var?
Kaç takipçisi var?
Sayılar…
Küçük Prens'in şaşırdığı o büyükler gibi, biz de çoğu zaman insanları rakamlarla tanımlamaya çalışıyoruz.
Oysa bir insan gerçekten bunlardan mı ibaret?
CV'miz büyüyor. Yeni eğitimler alıyoruz. Yeni unvanlar kazanıyoruz. Terfi ediyoruz. Daha fazla sorumluluk üstleniyoruz. Bütün bunlar değerli. Ancak bazen sessizce başka bir şey oluyor.
Kendimizi, yaptığımız işle karıştırmaya başlıyoruz.
Kartvizitimiz büyürken, kim olduğumuz sorusuna verdiğimiz cevap küçülüyor.
Küçük Prens'te tilki şöyle der:
"İnsan ancak yüreğiyle baktığında doğruyu görebilir. Asıl olan gözle görülmez."
İş hayatında da en önemli şeyler çoğu zaman görünmez.
Bir ekipte güven…
Aidiyet…
Merak…
Cesaret…
Yaratıcılık…
Hiçbiri bir raporda tam olarak ölçülemez ama hepsi, bir kurumun geleceğini belirler. İşte bu yüzden sadece performansı yönetmek yetmez. İnsanı da anlamak gerekir.
Bugün birçok kurum verimliliği artırmanın yollarını arıyor.
Daha iyi sistemler…
Daha hızlı süreçler…
Daha güçlü teknolojiler…
Bunların hepsi önemli ama insanlar kendilerini görülmüş, duyulmuş ve değer verilmiş hissetmiyorsa, en iyi sistemler bile bir noktadan sonra yetersiz kalıyor. Çünkü insanlar yalnızca maaş için çalışmıyor. Anlam için de çalışıyor.
Küçük Prens Eğitimi'ni tasarlarken çıkış noktamız tam da buydu. Bu eğitim bir edebiyat analizi değil. Bir masal anlatımı da değil. Küçük Prens'in insan ilişkilerine, sorumluluğa, güvene ve bağ kurmaya dair sunduğu bakışı; takım kültürü, liderlik ve duygusal zekâ perspektifiyle yeniden düşünmeye davet ediyor çünkü bazen tek bir metafor, uzun sunumlardan daha güçlü bir farkındalık yaratabiliyor.
Belki de kendimize sormamız gereken soru şudur:
CV'mizi büyütmek için harcadığımız emeğin ne kadarını, insan olarak büyümeye ayırıyoruz?
Çünkü günün sonunda insanlar bizi unvanlarımızla değil; onlara nasıl hissettirdiğimizle hatırlayacak ve belki de gerçek liderlik de tam burada başlayacak.
"Asıl olan gözle görülmez."
Belki de iş hayatında en çok görünmeyen şey; insanın kendisidir.
Yorumlar